haleldâr


haleldâr
(A.-F.)
[ راﺪﻠﻠﺧ ]
bozulmuş, bozuk.
♦ haleldâr etmek bozmak, halel getirmek.
♦ haleldâr olmak bozulmak, halel gelmek.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • haleldar — sf., Ar. ḫalel + Far. dār Bozukluğu olan Haysiyetli bir şahsiyetin şeref hakkı haleldar edilemez. M. C. Anday Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller haleldar olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HALELDÂR — f. Bozma. Bozulma. Bozulmu …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • haleldar olmak — bozulmak, sarsılmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • haleldar olmak — bozulmak; çiğnenmek …   Hukuk Sözlüğü